zwaar

vrijdag 17 juli 2009

Van de ene kuur wordt Yannick hyperdruk, van de andere kuur misselijk. Van deze N5-kuur wordt hij misselijk. Dat hadden we al verwacht, maar als hij dan overgeeft, zijn wij er minstens zo ziek van als hij zelf. Sinds de nare ervaringen van de vorige keer vrezen wij de N5-kuur. Deze kuur is vooral voor ons ook zwaar. Toch probeer ik altijd positief te blijven, door de hogere dosering anti-misselijkheidsmedicijnen heeft hij op deze vierde dag van de kuur nog maar één keer overgegeven. O nee, afgelopen nacht heeft hij ook een klein beetje overgegeven is te lezen in zijn verpleegkundige statusmap. En de vorige keer was hij vooral misselijk na de kuur toen we weer thuis waren dus. Dus ik ben bang dat dit nog maar het begin is.

Over het algemeen doet Yannick het heel goed, gelukkig maar. Hij eet en drinkt nog op de normale manier, weliswaar met lange tanden en een erg eenzijdig eetpatroon, maar hij hoeft niet via een slangetje gevoed te worden. Veel andere kinderen hebben zo’n sonde in en ook al is het maar goed dat deze dingen bestaan, het is geen leuk zicht bij je eigen kind. Daarnaast is Yannick meestal levendig en vrolijk zoals altijd, ondanks dat hij er lijkbleek uit ziet met roodomrande ogen. Zijn nieuwste hobby is zo lang mogelijk blijven staan in zijn bed. Hij houdt zich vast aan de spijlen van zijn bed en gilt het dan uit van de pret. Als er nieuwe verpleegsters rondlopen, willen ze nog wel eens bezorgd naar binnen kijken, maar de ervaren meiden weten het al: zo klinkt het enthousiasme van Yannick!


In 'Motel F8-Noord' is het een constant komen en gaan van gasten, oftewel ouders met hun kind. Inmiddels ligt Yannick alleen op zaal en zijn de medezaalbewoners alweer naar huis. Hierdoor is het een erg ruime éénpersoonskamer geworden, luxe hoor! Wij kunnen ons daardoor niet storen aan anderen op zaal en zij niet aan ons. Het slapen gaat in principe dus ook prima, maar ja, dan is er altijd nog die storende infuuspomp. En die zorgt er helaas nogal eens voor dat de licht slapende Yannick toch nog voortijdig wakker wordt. En zijn mama, die ernaast ligt op een ouderbed, ook. Jammer. Dat is gelukkig thuis altijd beter, dus nog even volhouden!