May 2009

op de fiets

zaterdag 30 mei 2009


Lieve Yannick,

Wat had je een pret vandaag, voor het eerst achterop bij papa op de fiets! Met je stoere fietshelm op was je meteen ook tegen de zon beschermd - chemokindjes mogen eigenlijk niet in de zon vanwege kans op zogenaamd 'zwangerschapsmasker': bruine plekken die niet meer weg gaan. We hebben maar een klein ritje op de fiets gemaakt, maar het was erg gezellig met z'n drietjes. Mama kon mooi naar jou kijken vanaf haar eigen fiets. En naar papa. Jullie zijn een heel leuk stel. Lees hier verder...

energie

donderdag 28 mei 2009


Lieve Yannick,

Poe, poe, dat was me het dagje weer wel. We waren al vroeg op pad vandaag, want om 9.15 uur moest je aangeprikt worden. Even een paar buisjes bloed afnemen en daarna de radioactieve vloeistof t.b.v. de DMSA-scan inspuiten. Piece of cake, zou je denken. Jammer dat de dokter meer met haar pieper bezig was dan met jou, want voordat ik het wist, had ze je lijn alweer uit je port-a-cath gehaald. En dat terwijl ze nog niet klaar was. Ze was vergeten je onderhuidse kastje door te spoelen met heparine, dus moest ze je nog een keer aanprikken. En bedankt, dokter! Volgende keer moet mama zich toch maar weer overal mee bemoeien. Dat komt wat onvriendelijk en betweterig over, maar kennelijk is het toch noodzaak. Lees hier verder...

output & input

woensdag 27 mei 2009


Lieve Yannick,

Even zakte mij de moed in de schoenen toen je vanochtend de door mij zo zorgvuldig toegediende 200 ml pap er binnen twee seconden weer uitwerkte. Je had nog niet eens medicijnen gehad en nu al was je aan het spugen! Je kunt je voorstellen dat dit niet echt bemoedigend was voor een mama met een strak tijdschema qua voeding, vocht en medicatie. Maar goed, jij kon er ook niets aan doen. Kennelijk werkte de zetpil tegen de misselijkheid nog niet op dat moment. Lees hier verder...

bekaf

zaterdag 23 mei 2009


Lieve Yannick,

Wij vinden jou ontzettend stoer en dapper. Waarom? Al die ellendige medicijnen, het verwisselen van je pleisters en het inspuiten van een chemisch troepje, het ging je heel goed af. En dat kun je van je ouders niet zeggen, want wij zijn inmiddels bekaf. Ik schreef gisteren iets over 'onze eigen rustmomenten inbouwen', maar ik neem mijn woorden bij deze onmiddellijk terug. Lees hier verder...

welkom bij de club

vrijdag 15 mei 2009


Lieve Yannick,

Toen ik om acht uur vanavond in de lift naar beneden stond, voerde ik het volgende korte 'gesprek' met een andere mama:
'Daar gaan we weer.'
'Het is een heel apart leven dat je nu leidt.'
'Wij zijn nieuw.'

Dat laatste had ik al gezien. Nu we alweer anderhalve maand meedraaien in deze wereld van kinderoncologie, zien we nieuwe en oude gezichten opdoemen op de afdeling. Niet dat we alle ouders kennen of regelmatig spreken, maar je begint aan sommige kenmerken en (lichaams)taal de nieuwelingen van de oude rotten te onderscheiden. Lees hier verder...

vervangbaar

dinsdag 12 mei 2009


Lieve Yannick,

Al die tijd dat jij nu ziek bent, ben ik niet aan het werk. Dat is heel raar voor je mama. Ze is gewend om gewoon elke dag naar school te gaan - oké, het laatste jaar een dagje minder - en daar zo goed en kwaad als het gaat, een flink aantal pubers door hun werkdagen heen te helpen. Heeft ze altijd met veel plezier gedaan. Dat is nu anders en dat voelt gek. Alsof je ergens anders moet zijn, maar er toch niet heen kunt omdat er iets of iemand anders aan je trekt. Dat laatste is overigens een waarheid als een koe natuurlijk. En dat jij aan me trekt, is niet meer dan normaal als je een ernstige ziekte hebt als kleintje. Lees hier verder...

thuiszorg

maandag 11 mei 2009


Lieve Yannick,

Het is heerlijk om je weer in je normale omgeving te zien kraaien, spelen, lachen en huilen. Maar hoe gek het ook klinkt, ook dit is weer heel erg wennen voor jou. Dat ligt overigens voornamelijk aan ons. Lees hier verder...

het ultieme moederdagcadeau

goed nieuws

woensdag 6 mei 2009


Lieve Yannick,

Eindelijk een keer goed nieuws! De MRI-scan bezorgde ons gisteren enkele rotuurtjes, maar vandaag een reden voor een rondedansje: de uitzaaiing in het bot van je schedel is maar liefst gehalveerd! We durfden het bijna niet te geloven, maar het was echt waar. En dat terwijl je met een lichtere chemokuur gestart bent dan aanvankelijk het plan was. Kortom, een supergoede dag, de eerste sinds een maand - want zo lang 'wonen' we nu al in het AMC. Lees hier verder...