Dec 2010

Thomas

donderdag 30 december 2010


Lieve Yannick,

We hebben er een lang kerstweekend van gemaakt. Gisteren pas reden we terug naar Utrecht vanuit het Brabantse goede leven bij opa en oma. Mama was nogal moe en ziekjes geworden van de zoveelste verkoudheid, dus kuuroord Oma deed haar goed. En jij en Indra hebben er altijd een heerlijke tijd, papa had zijn laptop bij zich, dus waarom zouden we niet nog wat langer blijven? Opa en oma hebben dag (en nacht!) van hun kleinkinderen kunnen genieten, dus die zijn ook weer intens gelukkig. En moe. Lees hier verder...

dankbaar

zondag 26 december 2010


Lieve Yannick,

Ondanks het feit dat het een redelijk 'normale' Kerst is, zijn we ons toch op vele momenten van de dag bewust dat we dankbaar moeten zijn dat we met ons viertjes hier bij opa en oma kunnen zijn. Jij, in goeden doen en 'goede gezondheid', geniet duidelijk van het samenzijn met z'n allen. Je speelt naar hartelust door het hele appartement heen, je geniet van je iPad en van opa's grote tv, je speelt verstoppertje met oma, je komt heel vaak even lekker kroelen, je drinkt en eet goed en je geniet van de dagelijkse wandeling in de sneeuw. Een mooiere Kerst kunnen we ons niet wensen, schat! Lees hier verder...

van hier naar daar

woensdag 15 december 2010

Als ik iemand spreek die ik een tijd niet heb gesproken, in de supermarkt, of over de telefoon, dan gaat het gesprek natuurlijk altijd over Yannick. De vraag die er dan logischerwijs altijd gesteld wordt is: „Maar hoe gaat het nu met Yannick?”. Het antwoord wil ik jullie als lezer niet onthouden: het gaat gezien de omstandigheden best goed. „Maar heeft hij niet ergens pijn?” wordt er dan meestal nog als vervolgvraag gesteld. Gelukkig kan ik ook deze vraag met een glimlach beantwoorden, het lijkt er op dat hij nergens pijn of last van heeft. Lees hier verder...

nomen est omen

maandag 6 december 2010


Lieve Yannick,

We zijn al druk aan het nadenken over een naam voor je broertje. Gelukkig heb je daar als papa en mama altijd negen maanden de tijd voor, want het is geen sinecure, een naam bedenken. Een kind moet er zijn hele leven mee doen en er ook een beetje mee voor de dag kunnen komen - ook als hij/zij later groot is. Verder vinden je ouders het ook aardig om een tweede naam mee te geven aan de kinderen, dus het is een dubbele zoektocht. We hadden in eerste instantie het idee om je broertje straks naar jou te vernoemen in de tweede naam, maar dat vinden we bij nader inzien toch wel riskant. Ik zal je vertellen waarom. Lees hier verder...