Apr 2009

feestdag

donderdag 30 april 2009

Het is vandaag een feestdag. De zon schijnt en het schijnt dat het vandaag een feestdag is. Wij zijn niet in een feeststemming wat overigens niet wil zeggen dat we deze dagen alleen maar in een grafstemming zijn. We kunnen samen heerlijk met elkaar lachen, gelukkig maar, want we zitten per slot van rekening nu wel vierentwintig uur op elkaars lip. Dag in, dag uit. Voordat bij Yannick een tumor werd ontdekt werkten wij allebei waardoor we minder tijd met elkaar doorbrachten dan thans het geval is. Samen gaan we ervoor en proberen zo goed mogelijk voor onze zoon te zorgen. Wij hebben dus andere dingen aan ons hoofd dan het vieren van een nationale feestdag.
Lees hier verder...

bij voorbaat excuses

woensdag 29 april 2009

Vandaag ontvingen we de eerste bezoekjes naar aanleiding van Yannicks eerste verjaardag. Het is pas as. zaterdag, de grote dag, maar we hebben de visite een beetje verspreid. Voor zowel Yannick als ons is het anders te druk en daar is niemand bij gebaat. We zijn er ook wel weer aan toe om een keer bezoek te ontvangen, want we hebben een zekere routine ontwikkeld in het dagelijkse ziekenhuisbestaan.
Lees hier verder...

rooming-in

maandag 27 april 2009

Gisteren heb ik voor het goede doel een uur gefietst op de hometrainer hier op de afdeling. En Debby een kwartier. Dat is bij elkaar 75 minuten en dus 75 euro die de hoofdsponsor dankzij ons aandeel doneert aan Stichting Kindergeneeskundig Kankeronderzoek (SKK) van het Emma Kinderziekenhuis AMC.
Lees hier verder...

broodnodige ouders

zondag 19 april 2009


Lieve Yannick,

Sommige mensen vragen aan ons hoe wij onze dagen doorkomen. Begrijpelijk, want gelukkig hebben de meeste vrienden en kennissen nog nooit met een ernstig zieke te maken gehad. En al helemaal niet met een ernstig ziek kind. Waarom zitten wij hier de hele dag aan jouw zij? Lees hier verder...

uitzaaiingen in de botten

donderdag 16 april 2009


Lieve Yannick,

Je bent vandaag heel stoer en dapper geweest. Het was een dag waarop je geopereerd kon worden, dus je moest nuchter blijven. Dat is voor een baby niet gemakkelijk. Uiteindelijk werd er helemaal niet meer geopereerd, dus die ellende was voor niets. Pas om vijf uur vanavond konden we je eindelijk pap geven! Daarna was je weer helemaal de oude en begon je meteen te klakken met je tong naar de verpleegsters en te grimassen. Voor de operatie sta je nu dus in ieder geval voor morgen op de planning.

Om een uur moesten we naar de nucleaire afdeling, want je MIBG-scan stond op de rol. Hierbij moest je helemaal stil liggen en omdat je nog zo klein bent, stopte de mevrouw van deze afdeling jou in een soort vacuüm pakje, waardoor je niet meer kon bewegen. Dat lag natuurlijk niet comfortabel en je kreeg het ook nog eens erg warm. Foto's maken duurde wel een heel uur en wonder boven wonder heb je dit heel kranig volgehouden. Papa en mama stonden steeds liedjes voor je te zingen en hebben je koelte toe gewapperd. Lees hier verder...

de eerste onderzoeken

woensdag 8 april 2009


Na een poosje gingen we naar de polikliniek voor een echo. Daarop zagen we al snel een grote, ronde tumor. Een soort misplaatst paasei. Er waren ook witte vlekjes te zien. De kinderradioloog zei dat die er ook niet hoorden te zitten. Toen durfde mama niets meer te vragen over wat ze zag. Jij vond het echter allemaal best, want die apparaten en beeldschermen zijn interessant. Ook bij de longfoto hield je je kranig. Het rondrijden door het grote ziekenhuis vond je ook wel leuk. Weer eens wat anders dan op je kamer liggen. Lees hier verder...

de schrik van je leven

woensdag 8 april 2009


Lieve Yannick,

Gisteren zijn we ons rot geschrokken. Papa ging even met jou naar het inloopspreekuur van het consultatiebureau. Een week geleden heb je prikjes gehad, drie maar liefst. Van één prikje zou je na een week last krijgen. Deze BMR-prik is voor onze Turkije-vakantie. Zondag, toen papa zijn verjaardag vierde, voelde je je al niet lekker. Je poepte niet goed en je was lamlendig. Bovendien hing je scheef in de kinderstoel, maar waarom? We vonden dit te lang gaan duren dinsdag en daarom ging papa met jou naar het consultatiebureau terug. Lees hier verder...