tegenvaller

donderdag 8 juli 2010


Lieve Yannick,

Jouw genezingsproces na die smerige chemo verliep een hele poos in een stijgende lijn, maar helaas is dat sinds gisteren even niet meer zo. Je was geel geworden en dat betekent een probleem met de lever. Nu zijn de leverfuncties heel aardig, zagen de dokters in je bloed, maar op een echo was een vergrote galblaas te zien. Die is er de reden van dat je geel bent, want als de afvalstoffen niet goed afwateren na verwerking in de lever, dan komen ze in je bloed en word je geel.

Een flinke tegenvaller is dit, want je voelt je er ook erg ongelukkig bij. We waren zojuist gestopt met verdovende middelen - je was al flink aan het afkicken, incl. methadon en rillingen over je lijfje - maar nu zit je weer aan de morfine. Ook de middelen om je bloeddruk onder controle te houden, zijn nu weer toegevoegd aan het arsenaal aan infuuspompen. Jammer. We waren net zo blij dat het rijtje medicijnen afgebouwd werd.

Gisteravond kwamen papa en Indra zich weer bij ons voegen. We hadden een gesprek met de artsen om tien uur en daarin werd duidelijk dat er nu een onhandig probleem is. De vraag of de galblaas ontstoken is of dat er galsteentjes in zitten, is niet te beantwoorden. De galblaas is weliswaar groot, maar er zijn maar heel lage infectiewaardes in je bloed aangetroffen. En een maand geleden was er sprake van heel kleine galsteentjes, maar die waren nu op de echo niet te zien. Een moeilijk dilemma. Bij een 'normale' patiënt haal je de galblaas eruit - je kunt makkelijk zonder, want dan worden de afvalstoffen van de lever gewoon meteen in je darmen geloosd - maar jij mag in dit stadium niet zo maar geopereerd worden. De (tijdelijke) oplossing is nu weer antibiotica starten en afwachten.

Ja, Yannick, weer wachten, wachten en nog eens wachten. We moeten al heel lang geduld hebben en al helemaal sinds je weer op IC ligt. Het valt ons zwaar. Het is daarnaast ook helemaal niet fijn om je kind te horen steunen en te horen smeken om water, terwijl hij er niet veel van mag hebben. Het enige wat we kunnen doen is een arm om je heen slaan en met je kroelen, zodat je lekker inslaapt en weer even rust hebt. En verder blijven we hopen dat de opgezwollen galblaas van tijdelijke aard is en dat je snel beter wordt. Daarna wacht ons ongetwijfeld nog een lange herstelperiode op de eigen afdeling, dus van ons mag je weer gauw je eigen bleke snoetje terug krijgen!



Een foto van Yannick met zijn gele snoetje. Maar gelukkig nog steeds van de beademing af en niet in slaap gehouden door de medicijnen!