Binnenstebuiten deel 2: Verdriet

zaterdag 2 juli 2016


Lieve Yannick,

Nog steeds benoem je soms je gevoelens zoals die in de film Binnenstebuiten geportretteerd worden: wie zit er aan de knoppen in je hoofd? "Nu duwt Plezier Angst weg, mam, want ik was eigenlijk heel zenuwachtig, maar ik weet dat ik het kan!" We hebben het nu over het afzwemmen voor diploma A. Je vindt het reuzespannend. Ik durf niet te vertellen dat de zwemleraren al bij het proefzwemmen hebben besloten dat dat diploma er sowieso komt, maar ik laat wel zoiets doorschemeren.

mengpaneel binnenstebuiten
Het mengpaneel met Verdriet, Woede, Angst, Afkeer en Plezier uit de film Binnenstebuiten (Inside Out)

Het wordt dus een blije dag met weer een mijlpaal. Ik ben apetrots op jou. Aan de andere kant zit Verdriet bij mij ook nog aan de mengtafel van mijn hoofd. De nefroloog heeft me namelijk twee dagen geleden verteld dat je nierfunctie verminderd is. Dat was een flinke tegenvaller die ik niet had zien aankomen. We hadden al eerder bloed laten prikken voor nieronderzoek, maar toen had je koorts en bronchitis. Daarom moest het onderzoek over. Ik ging er eigenlijk blind vanuit dat alles nog steeds goed zou zijn. Niet dus.

Het is bijzonder om bij jezelf te constateren dat Verdriet onmiddellijk de overhand neemt en dat verder alleen de Automatische Piloot nog functioneert. Mijn gezin moet tenslotte ook gevoed worden en wie was er ook alweer aan de beurt om in bad te gaan vanavond? Tussen deze dagelijkse handelingen door rollen de herinneringsballetjes over de glijbaan in mijn hoofd. Herinneringen waardoor Angst mij aanpraat dat ik mijn kind ga verliezen. Zo'n vaart zal het heus niet lopen, dat weet ik verstandelijk gezien wel, maar de emotie overvalt me nogal. Slecht nieuws valt niet meer in een flexibel bedje. Het landt op een harde plank.

Plezier neemt het stuur de volgende dag gelukkig nog wel even over: ik mag twee aanvankelijk gezakte mentorleerlingen bellen met het nieuws dat ze alsnog geslaagd zijn voor de havo. Ze zijn intens gelukkig en ook de moeders hoor ik volschieten op de achtergrond. Ook deze moeders willen het beste voor hun kind. Bij hen gaat Plezier een paar weekjes in het hoofd kamperen. Bij hen kan eindelijk ook de vlag uit!

Het lezen van de Attent deze ochtend relativeert weer. Er moet altijd weer een moment van bezinning komen en de verhalen van de ouders die hun kind verloren hebben en het verhaal van een meisje dat haar einde ziet naderen, doen mij snotteren en roepen mij tot de orde: wees blij dat je hem nog hebt, meid, en met die nier komt het ook wel goed. Bovendien kán één aangetaste nier niet eeuwig voor 75% blijven functioneren als je kind groeit en spieren begint te kweken. Het was alleen zo'n comfortabele positie waarin ik zat. Een enorme bofkont in huis die neuroblastoom overleefd heeft, groeit en bloeit ondanks de ganglioneuroom die nog steeds in zijn buik huist, ondanks dat ene niertje dat stinkende best doet om de boel draaiende te houden, enz. enz.

Tijd om te gaan eilandhoppen. De eilandjes Familie, Vertrouwen en Sport kunnen een bezoekje verwachten.


P1070710
’s Ochtends nog de laatste zwemles en ’s middags afzwemmen: Yannick is onvermoeibaar.


P1070820
Apetrots op het zwemdiploma, want ook dit is weer een belangrijke mijlpaal!

Plezier geeft Verdriet bloemen
Plezier geeft Verdriet een bloemetje: we moeten het samen bolwerken.