nasleep

donderdag 15 oktober 2009


Lieve Yannick,

De operatie is dan wel geslaagd, de nasleep levert toch nog wel wat complicaties op voor jouw lijfje en je welzijn. Je hebt nog steeds duidelijk pijn en je voelt je niet lekker. Dat is ook niet zo gek na een buikoperatie van zes uur, maar we vinden het heel vervelend voor jou dat hier zo'n lange nasleep aan vastzit. Het is heel onprettig om ons dappere kind zo uit zijn doen te zien op een ziekenhuisbedje. Je hoort aan de bedhekken te rammelen en met speelgoed te gooien!

Gisteren ben je tot half 12 op de kinder-IC gebleven. Daar vonden ze dat je het goed deed en alle slangetjes werden een voor een van en uit je lijfje gehaald. Je had alleen nog morfine en het standaard zakje met zout en glucose. Het leek de goede kant op te gaan. Maar niets is minder waar, je ging niet meer vooruit toen je eenmaal terug verhuisd was naar een eenpersoonskamer op de afdeling Kinderchirurgie. Je ligt nu nog steeds aan de morfine en aan de monitor. Niet dat dat ongebruikelijk is na zo'n heftige operatie, maar het zou fijn zijn als er snel verandering in komt.



Door morfinegebruik kun je je aandrang om te plassen verliezen, dat was even onhandig. IC had de katheter al verwijderd uit je blaas en daar was men op de huidige afdeling niet blij mee. Gelukkig begon je, veel later op de dag, zelfstandig te plassen. Je plast nog steeds niet vaak, maar wel genoeg om niet in aanmerking te komen voor een nieuwe katheter. Wat je inmiddels wel in je lijfje hebt, is een maaghevel, een slangetje dat via je neus je maag inloopt. Vannacht zijn er foto's van je ingewanden gemaakt en toen bleek dat er te veel lucht o.a. in je maag zit. Dat moest eruit, vandaar die maaghevel. Ook langs de onderkant is er vannacht meerdere keren d.m.v. een slangetje lucht verwijderd. Allemaal geen fijne ingrepen en je hebt dan ook heftig geprotesteerd. Zo heftig zelfs, dat je armpjes tijdelijk vastgebonden waren. Je wilde steeds maar weer die maaghevel eruit trekken en dat mag niet.



Gisteren is er ook nog een longfoto gemaakt, omdat de chirurgen bang waren dat je een verslikkingspneumonie zou hebben opgelopen. Dat is hopelijk niet het geval maar uit voorzorg krijg je wel antibiotica. Je temperatuur is inmiddels weer netjes en dat betekent dat je geen ontsteking of bacterie hebt opgelopen. Gelukkig maar, want dat hoef je er echt niet bij te hebben op het moment. Het is ons duidelijk dat je al genoeg pijn hebt. Je ligt nu lekker even te slapen. Eindelijk. Wat zul jij moe zijn van die heisa aan je lijfje! En gegeten en gedronken heb je ook al niet sinds dinsdag 03.00 uur (het is nu donderdag 18:30 uur), dus energie heb je ook al niet al te veel meer. Maar goed dat we je hier in optimale conditie hebben afgeleverd maandag: helemaal uitgerust en voorzien van genoeg reserves om deze zware tijd aan te kunnen.

Soms heb je een opleving, tussen het daas voor je uit kijken en kreunen in, en dan herkennen we de oude Yannick weer. Je wijst naar je zusje om haar te begroeten, naar de dvd-speler om aan te kondigen dat de dvd afgelopen is en vervangen moet worden en je doet aan 'watertrappelen met je vingertjes' om te laten merken dat je een mooi liedje hoort. De cd'tjes van Sleepy Baby en Mozart for babies worden inmiddels grijs gedraaid.

Ook je papa slaapt hier goed op, op deze muziek. Hij heeft een rotnacht gehad, net als jij. Wat dat betreft hebben mama en Indra nog uitmuntend geslapen in het RMD-huis, en dat wil wat zeggen, want sinds de geboorte van Indra kennen wij alleen nog maar gebroken nachten. Indra is echter slim, die ligt nu weer heerlijk boven op haar papa te pitten! Mama is de enige die wakker is, ik waak over jullie alle drie en schrijf dit stukje. Dan is de buitenwereld weer helemaal op de hoogte en prijst iedereen zichzelf gelukkig dat hij/zij gewoon lekker aan het werk mag en in zijn/haar eigen bed slaapt en in (hopelijk) goede gezondheid verkeert. Houden zo!